Sportrusten: een fysieke en mentale oppepper

Het voorjaar van 2017 was ik bezig met een veeleisend marathon programma. Ik had me zonder enige kennis van zaken ingeschreven voor mijn 1e marathon. Een bucketlist dingetje voor mijn 50e verjaardag.  En toen liet mijn lijf me in de steek in de voorbereiding. Te hard getraind? Te veel kilometers gemaakt? De teleurstelling was groot. Het zal me toch niet gebeuren dat ik de start niet haal van mijn 1e marathon? Maar 100 dagen voordat ik in New York word verwacht, komt de redding : Sportrusten. Mijn hardloopleven wordt op slag een stuk gebruiksvriendelijker. Minder kilometers, focus op hartslag en ademhalen: kwaliteit voor kwantiteit zeg maar. Dat loonde.

Meisjes van vijftig marathon New YorkVol vertrouwen en, vooral uitgerust, stond ik aan de start van de NYC Marathon. En dacht ik, toen ik huilend over de finish kwam nog: “Dit nooit meer!”, voelde ik me na 4 weken al weer zo fit, dat ik opnieuw aan 100 dagen Sportrusten begon. En daarna nog een keer. Na New York volgde Liverpool, Berlijn, Chicago. In plaats van 1 marathon, liep ik in mijn 50e levensjaar  4 marathons. Dankzij Sportrusten ben ik nu 6 marathons verder en tot april 2020 voelde ik me fitter dan ooit.

En toen sloeg Corona toe. 

Het leven leek stil te staan. Thuiswerken, social distancing, lockdown. Marathons gaan niet meer door, het huiselijk leven gaat een grotere rol spelen. Onzekerheid over banen, financiën en gezondheid nemen de rol over van de onzekerheid of er wel goed genoeg getraind is en of  de finish lijn wel gehaald kan worden. De kilometers worden minder, de liefdesrelatie met de ijskast bloeit op en de stress slaat toe. Ik slaap slechter, mijn lontje wordt korter en ik krijg moeite om te concentreren. Overgangsklachten, inderdaad, maar daarom niet perse onbehandelbaar. Opnieuw brengt Sportrusten redding.

Voor een vrouw in de overgang ligt die lat voor gelijkmoedigheid nét iets hoger.

Tijdens het marathonprogramma van Sportrusten heb ik heel veel baat gehad bij de ademhalingsoefeningen uit het boek. Mijn rusthartslag daalde aanmerkelijk en ik was beter in staat om ook tijdens het hardlopen mijn ademhaling te controleren. De stap naar het meditatie programma, waarbij je leert twee keer per dag te mediteren, was voor mij een kleine. Het resultaat echter is veel aanzienlijker. Ik ben nu bijna op de helft van het programma Mediteren en de verandering is ditmaal mentaal merkbaar.

Twee keer per dag 20 minuten mediteren. 

Het programma vraagt dat ik 2 per dag een poging doe om mijn brein tot rust te brengen. Ik focus 10 minuten op mijn ademhaling  en vervolgens 10 minuten op punten in mijn lichaam die aandacht nodig hebben. En ik probeer daarbij om gelijkmoedig te blijven. Dat is op zich al een opgaaf, maar voor een menopauzerende vrouw met een aanleg voor depressie, ligt die lat voor gelijkmoedigheid nog net iets hoger.

Gelijkmoedigheid is een toestand van psychische stabiliteit en kalmte. Tijdens deze toestand is er gelijkmoedigheid van geest door bewust te zijn van lichamelijke gewaarwordingen, gedachten en emoties die voorbijkomen.

En dan, een week in het programma, merk ik kleine verschillen. Ik  ben minder snel geërgerd. Ik word uitgerust wakker. En in een situatie waar ik normaal een paniekaanval zou krijgen, merk ik dat ik in staat ben rustig te reageren. Het is pas achteraf dat ik me realiseer dat ik geen angstmoment heb gehad. Ik besef ineens hoe belangrijk deze doorbraak is. De ademhalingsoefeningen (Anapana) en bodyscan (Vipassana) die ik nu twee keer per dag doe, hebben mij door een angstmoment geloodst, zonder negatieve fysieke of mentale reactie. Dit is gigantisch!

1 dag meditatie overslaan en mijn ademhaling is gejaagd en mijn brein is een flipperkast.

Als ik de dag erna wegens omstandigheden niet aan het mediteren toekom, is dat direct merkbaar. Mijn ademhaling is gejaagder, mijn brein is een flipperkast en mijn lontje is nog korter dan normaal. Als ik al een extra motivatie nodig had na mijn grote doorbraak om door te gaan met mediteren, dan heb ik die nu gevonden. Mijn hormonen mogen dan in opstand zijn, mijn hersenen hoeven daar niet perse onder te lijden. Ik beloof niet dat ik op korte termijn een gelijkmoediger mens zal zijn, maar ik kan, met de hulp van Sportrusten, wel mijn uiterste best doen om er een te worden. Ik moet alleen een lange adem hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.