Meisjes van vijftig hebben M-proteïnen in bloed

“Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.”, opende mijn reumatoloog het telefonische consult. Ik kwam net van de Intensief Care afdeling, waar mijn echtgenoot opgenomen was. De reumatoloog had geen halve maatregelen genomen tijdens mijn eerste bezoek. Nog de dezelfde dag, werden zo’n beetje alle mogelijke bloedonderzoeken gedaan die hem van belang leken. En natuurlijk röntgenfoto’s van de handen, voeten, rug, knie. En nu dus de uitslag: “Je hebt geen reuma!”. Ik keek mijn kinderen opgelucht aan. Na 3 weken op de IC, konden ook zij wel wat opbeurend nieuws gebruiken. “En het slechte nieuws?” vroeg ik.


“We hebben M-proteïne in je bloed gevonden.”

“Nou, op zich hoeft dit niks bijzonders te betekenen. Je kunt het al je hele leven in je bloed hebben. En bij 80% van de mensen waarbij dit wordt gevonden is er geen ziektebeeld aan verbonden. maar om uit te sluiten dat je bij de 20% zit, waarbij het wel mis is, zal ik je doorverwijzen naar een Hematoloog.” Ik moest dit even laten bezinken. Aan de ene kant was ik blij dat ik geen reuma had. Aan de andere kant, was het wel duidelijk dat er iets mis was met mijn lijf en was er nog steeds geen diagnose. Dit betekende dat we nog langer in onzekerheid zullen zitten.

Wat zijn M-proteïnen eigenlijk?

Als de reumatoloog gelijk heeft, en in 80% van de gevallen de M-proteïnen geen reden voor alarm zijn, waarom rinkelen die bellen dan zo hard, nu ik weet dat ik ze wel heb? Ik vraag Google om raad. “Plasmacellen maken antistoffen (immuunglobulinen) en spelen daardoor een belangrijke rol in je afweersysteem. Elke plasmacel kan maar één soort antistof maken. Bij multipel myeloom woekert één soort plasmacel. Met als gevolg een grote hoeveelheid van één soort antistof: het M-proteïne (M staat voor monoklonaal).”

Maar waarom is dit reden voor alarm?

De woekerende plasmacellen in het beenmerg verdringen de andere beenmergcellen. Bovendien kunnen M-proteïnen het bloed stroperig maken. Beenmerg zit in je botten. De woekerende plasmacellen kunnen daarom zorgen voor pijn in de botten, spontane botbreuken, verstoringen van het afweersysteem, nierproblemen. Genoeg problemen dus om toch wel enigszins ongerust te zijn.

En nu

Inmiddels heeft de hematoloog diverse bloedtesten gedaan, zijn er skeletfoto’s genomen en heb ik een bot- en beenmergpunctie gehad. De onderzoeken moeten duidelijk maken of ik bij de 80% hoor, die onschuldige M-proteïnen heeft of dat ik de ziekte van Kahler heb, ook wel Multipel Myeloom geheten. Morgen heb ik een afspraak en krijg ik de uitslag. Heel eerlijk gezegd? Niet alles ligt aan de overgang, maar soms zou ik willen dat het wel zo was. Wish me luck!

Het goede nieuws? Ik heb geen reuma.

Je zou ook interesse kunnen hebben in

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.