Het coronavirus slaat toe in Japan. Meisjes van vijftig lopen geen marathon

Tokyo Marathon is afgelast. En nu?

Het is maandagmorgen en de laatste week van mijn training gaat in. Over 1,5 week vlieg ik naar Tokyo voor de marathon. Mijn 7e inmiddels en na 4 maanden trainen ben ik er ook helemaal klaar voor! Japan! Wie had dat kunnen denken. En dan pingt mijn telefoon. En nog een keer. Whatsapp. Messenger. Facebook. Instagram. Mijn telefoon ontploft bijna. De eerste berichten duiden erop  dat de Tokyo marathon is afgelast. Heuh? Afgelast? Hoe dan? Waarom? Ik kan en wil het niet geloven. Continue reading

Blessure vrij hardlopen kan echt

Ik heb pijn in mijn heup, mijn linkervoet. Mijn achilleshiel speelt al op sinds de Boston marathon in april. De Chicago marathon heeft daar nog wat extra klachten aan toegevoegd. En dan blijkt dat iedereen in  hardloopland expert is. Je hoeft maar een vraag te stellen in een hardloop groep (online of offline) en je wordt overspoeld door adviezen. Ik heb daarom al krachttraining gedaan in de sportschool, Supermans en lunges tot ik er bij neerviel en de 30 dagen Plank challenge is me ook niet vreemd.  Die core moet tenslotte sterk zijn. Tot nog toe heeft het mij nog niet verder geholpen. Met de marathon van Tokyo in het vooruitzicht wist ik, dat het tijd werd om Dokter Google te ontslaan.  Via Sportrusten had ik al heel veel goede dingen gehoord over Franklin van Doesburg.  Het werd tijd om de hulp in te roepen van een expert. Continue reading

Positive power: een hardloop project

Weet je het nog , mijn laatste blog? Over de enorme energie die ik kreeg van andere renners en hun verhalen? Het maakte niet uit hoe vaak wij first timers dezelfde vragen stelden, de ervaren hardlopers waren altijd bereid om antwoord te geven en onze zenuwen tot rust te brengen. Vragen over voeding, trainingen, blessures, de start in NYC. De weersverwachting tijdens de marathon. We communiceerden via Facebook, private message, e-mail en een keer zelfs per telefoon. Sommige hardloopverhalen raakten me diep. En lieten zien wat de positieve kracht van hardlopen werkelijk is. Zo was er de vrouw die vorige week haar vader heeft verloren. Continue reading

Klaar voor de marathon. Of niet?

Het is eindelijk zover: tijd om de koffer te pakken! Over precies een week lig ik in mijn hotelbed en probeer ik nog een paar zenuwachtige uurtjes slaap te pakken voor de bus van Marathons International voor de deur staat. Om 05h30. Ja, dat zie je goed: om half zes ‘s ochtends staat de bus klaar om ons naar de start op Staten Island te brengen. Ik start om 11h00, voldoende tijd om de twijfel te laten toeslaan en me af te vragen wat mij in hemelsnaam bezielde toen ik inschreef.

Wat bezielde me in vredesnaam om te denken dat ik dit kan?

Had ik verder moeten rennen? Sneller? Vaker? Had ik meer krachttraining moeten doen? Meer stretchen? Had ik gisteravond niet beter wat anders kunnen eten? Moet ik nog een koffie nemen of loop ik dan de kans op uitdroging? Of diarree? Krijg ik buikpijn als ik nog een bagel neem? Continue reading

waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

Waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

De weg naar de New York marathon is zwaar. Zo positief als ik was in het begin, ik had er niet op gerekend dat mijn lichaam me in de steek zou laten tijdens de marathon training. En het ging zo lekker. Ik lag superstrak op schema. Het opbouwen van de kilometers ging lekker. Ik had er plezier in. Ik voelde me geweldig. Sterk. En toen ging ik eigenwijs doen. En deed wat ik zelf altijd iedereen afraad: ik luisterde niet naar mijn eigen lichaam. Nou ja, ik luisterde wel, natuurlijk hoorde ik de signalen wel. Maar ik negeerde ze met dezelfde vaart. Rust? Dat heb ik niet nodig. Stom, stom, stom. Het begon met een simpele ontsteking. Eentje die om een behandeling met antibiotica vroeg. Het hielp. Natuurlijk hielp het. Antibiotica helpt altijd snel. Maar het was een lange kuur. Die heel wat vroeg van mijn lichaam. Ik voelde me na een week al heel veel beter. Koorts was weg. De pijn ook. Ik voelde me goed. Dus ach, wat nou rust nemen om mijn lichaam te laten herstellen? Die 27 kilometer die doe ik wel even. Niks mee te maken dat ik een week lang geen kilometers had gemaakt. Gewoon sterk zijn! Niet zeiken. Dit kun je. Noooooouuu, daar dacht mijn lichaam echt anders over!

Continue reading