Heimwee naar 2008 en twilight met meisjes van vijftig

Midnight Sun veroorzaakt heimwee naar 2008. En Twilight.

Het jaar was 2008, mijn dochter was 16 en we wachtten beiden in spanning op de uitgave van het laatste boek in de Twilight Saga: Breaking Dawn. Drie jaar lang waren we in de ban geweest van de boeken van Stephenie Meyer. We leefden mee met de avonturen van Bella Swan en de Cullen Familie en de mythes van de Quileutes. Met het verschijnen van Breaking Dawn kwam er voor ons een eind aan een tijdperk. Een beetje zoals gebeurde toen het laatste Harry Potter boek verscheen in 2007. En net als met Harry Potter and the Deathly Hallows bestelden we twee exemplaren, zodat we niet op elkaar hoefden te wachten met lezen. Continue reading

Recensie: We’re all damaged door Matthew Norman

Ik houd van boeken. Het kan je niet ontgaan zijn, als je dit blog al langer volgt. Ik lees altijd in fases. Er zijn hele periodes dat ik alleen biografien lees. Of thrillers. Of alleen Fantasy. Scratch that… ik zal altijd tijd vinden voor Fantasy! Maar ik kan ook plots alle Jane Austens achter elkaar lezen. Gevolgd door Charlotte Brontë. Ik zit nu blijkbaar in een periode dat ik boeken lees waar ik vrolijk van word. Furiously Happy van Jenny “The Blogess” Lawson was er zo een. Net zoals You’re never weird on the Internet (almost) van Felicia Day. Niet voor alle boeken die ik lees schrijf ik echter een recensie. Het boek – of de schrijver – moet me echt geraakt hebben, positief of negatief. Matthew Norman deed dat al met zijn debuut novel. Continue reading