De pil in de overgang: verstandig of niet

Het blijft gehannis met de overgang. Er lijkt geen eind aan te komen. Na mijn mirena debacle, heb ik mijn lichaam anderhalf jaar laten bijkomen van de toegevoegde hormonen. Geestelijk knapte ik hier heel erg van op. Maar lichamelijk? Oef! Iedere menstruatie periode opnieuw had ik enorme buikpijnen. Ze duurden altijd slechts twee dagen, dus waren te overzien, maar de pijn! Een stekende buikpijn, die zich zelfs niet liet afschrikken door paracetamol. En na die twee dagen nam de hoofdpijn het stokje over. Al met al was ik al snel 5 dagen onderweg om ongesteld te worden en waarbij ik de aandelen paracetamol kunstmatig hooghield. Na anderhalf jaar, waarbij de buikpijn steeds erger werd en diverse onderzoeken uitwezen dat ik lichamelijk gezond was, besloot ik in goed overleg met de huisarts om weer te beginnen met de Diane pil.

Ik stop nooit meer met de pil. Al moet ik hem doorslikken tot mijn 100e!

Ooit, ver voor de Mirena spiraal, was ik daarmee gestopt omdat ik ook toen al last kreeg van hoofdpijnen en andere lichamelijke ongemakken. Maar, zo concludeerden de huisarts en ik, stoppen kan altijd op het moment dat mijn lichaam de toegevoegde hormonen niet op prijs stelt. En dus begon ik met de pil. Wat ging dat goed! Drie maanden lang, geen pms, geen buikpijn, geen hoofdpijnen. Geen buiigheid. En wat dacht je hiervan: geen puistjes! In die drie maanden heb ik diverse malen geroepen: waarom heb ik dit niet eerder gedaan? Ik voelde me drie maanden lang geweldig! Met één kanttekening: Ik slikte de pil door. Ik had in die maanden geen stopweek. Dus na drie maanden was de evaluatie klaar: hier stop ik nooit meer mee. Al moet ik hem doorslikken tot mijn 100e!

De wraak van de eierstokken

En toen begon de ellende. Ik begon te bloeden. En te bloeden. Die stekende buikpijn kwam weer terug. De eierstokken namen wraak. Alsof ze opeens besloten hadden dat ze zich niet zomaar lieten afschrijven zonder een luidruchtig afscheid. De huisarts schreef het toe aan de overgang en waarschuwde me al: “Als het zo blijft, wil ik je terugzien! Niet te lang blijven doorlopen.” Natuurlijk liep ik toch langer door. Waarom? Je wilt je niet aanstellen. Het is ‘slechts’ een menstruatie. Niks om je druk over te maken. Alle onderzoeken wezen uit dat er niks ernstigs aan de hand is. Het hoort immers bij de overgang. De overgang. Die vervloekte overgang!  Een doorverwijzing naar de gynaecoloog en een echo gaven een ander beeld: atrofie van het baarmoederslijmvlies.

4 tot 11% van de vrouwen die de overgang al achter de rug hebben, krijgen toch nog een bloeding na de menopauze. Dit moet ALTIJD onderzocht worden door een specialist. 

Atrofie. Een angstaanjagend woordje, dat zoveel betekent als slijtage van het baarmoederslijmvlies. De gemiddelde gezonde dikte van het slijmvlies is tussen 4 en 5 mm. De gynaecoloog constateerde dat het slijmvlies bij mij bijna niet meer te meten was. Dit wordt veroorzaakt door een tekort aan oestrogenen, de vrouwelijke hormonen dus. Dezelfde hormonen die het voor gezien houden na de menopauze. Bij 60% tot 70% van de vaginale bloedingen na de overgang is de oorzaak atrofie van het baarmoederslijmvlies. Een andere schuldige: de anticonceptie pil. En zo kan het gebeuren dat ik van de een op andere dag afscheid moest nemen van de Diane pil.

Dag lieve kleine pil. Het was mooi zo lang als het duurde. 

Het was een treurig afscheid. Deze kleine pil had me gedurende een korte tijd het gevoel gegeven dat de overgang niet bestond. Hoe kon ik weten dat ze de gezondheid van mijn baarmoeder zou ondergraven? Precies een week nadat ik gestopt was met de pil stopten de bloedingen. En de pijn in mijn buik. Zomaar. Na maanden doorgelopen te hebben uit weerbarstigheid – het hoort nu eenmaal bij de overgang- blijken de pijn en de bloedingen helemaal niet nodig te zijn. En dus ben ik weer terug bij het begin: ik laat mijn lichaam weer bijkomen van de toegevoegde hormonen. Het duurde twee maanden voordat de menstruatie weer op gang kwam. Ja, inderdaad met buikpijn, twee dagen lang, gevolgd door hoofdpijn. Maar het was wel natuurlijk. Ik ben minder regelmatig als ik was voordat het pilavontuur begon. Maar dat zal de leeftijd wel zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *