Parents! You wouldn't wish them on anyone Meisjes van vijftig

Ouders. Je zal ze maar hebben!

Deze week belde mijn zus me op. We zien elkaar niet vaak, maar onze telefoongesprekken zijn lang en eindigen altijd met buikpijn. Van de lachbuien. Maar dit keer liet ze me toch even stilvallen: “Mama denkt aan euthanasie.” Die zag ik nu net niét aankomen.

Er is geen terugkomen van euthanasie. Het is daarmee de ultieme verlossing  van een geestelijke ziekte.

Welcome to my world! Continue reading

Meisjes van vijftig review Furiously Happy Jenny Lawson

Furiously Happy is een vrolijk boek. Over depressie.

Ik lees graag. En veel. Online, papier, boeken, blogs, tijdschriften. Mijn kindle is bijna overspannen. Ik kan met een gerust hart zeggen dat lezen een grote hobby is. Boeken, goed geschreven boeken, nemen je mee naar een andere wereld. Ze laten je kennis maken met personen die je anders nooit had leren kennen. Je leeft met ze mee, houdt van ze, hebt verdriet als ze sterven. – Dobby, anyone? – En heel soms kom je boeken tegen die je wereld veranderen. Continue reading

Gemma sons of anarchy lets go

Sons of Anarchy leert me los te gaan als Gemma

Soms heb je van die dagen, dan wil je alleen nog maar losgaan. Zoals Gemma deed in seizoen 1 van Sons of Anarchy. Ik bedoel, op sommige dagen lijkt het of echt álles tegenzit. Ik heb het niet over je een beetje verslapen en er vervolgens achter komen dat je band lek is. Het gaat verder. Net op het moment dat je onder de markies bij kantoor loopt, komt er een plens water afrollen. Recht in je nek. Terwijl je aan het bellen bent. Met je nieuwe mobieltje. En als dan de stagiaire op werk ook nog eens dezelfde jurk als jij aanhebt, alleen twee maten kleiner? En minder doorweekt natuurlijk. Tja…..dan voel ik me écht geen Bridget Jones, hoor! Nee, dit zijn de dagen dat mijn inner-Gemma wil ontsnappen. Continue reading

Review Meisjes van Vijftig of Domestic Violets

Recensie: Domestic Violets door Matthew Norman

Ik moet toegeven, ik begon in 2011 met tegenzin aan Domestic Violets van Matthew Norman. Ik had het ontvangen als een ARC van de American Bookstore in Amsterdam en zij publiceerden uiteindelijk ook de onderstaande review op hun blog in de review afdeling. Dit was in 2011. Maar ik heb begrepen dat Matthew Norman een tweede boek uit gaat brengen in 2016. We’re all Damaged. Yeah! Tijd dus om deze recensie af te stoffen en opnieuw te publiceren. In afwachting van zijn nieuwe boek. Meisjes, als je een prettig boek wilt lezen dat je aan het lachen krijgt én aan het huilen: lees Domestic Violets! Echt, je krijgt er geen spijt van! En ik heb gezocht, maar vooralsnog is het alleen verkrijgbaar in het Engels. Continue reading