meisjes van vijftig hebben positive power

Positive power: een hardloop project

Weet je het nog , mijn laatste blog? Over de enorme energie die ik kreeg van andere renners en hun verhalen? Het maakte niet uit hoe vaak wij first timers dezelfde vragen stelden, de ervaren hardlopers waren altijd bereid om antwoord te geven en onze zenuwen tot rust te brengen. Vragen over voeding, trainingen, blessures, de start in NYC. De weersverwachting tijdens de marathon. We communiceerden via Facebook, private message, e-mail en een keer zelfs per telefoon. Sommige hardloopverhalen raakten me diep. En lieten zien wat de positieve kracht van hardlopen werkelijk is. Zo was er de vrouw die vorige week haar vader heeft verloren. Continue reading

Meisjes van vijftig rennen de marathon

Klaar voor de marathon. Of niet?

Het is eindelijk zover: tijd om de koffer te pakken! Over precies een week lig ik in mijn hotelbed en probeer ik nog een paar zenuwachtige uurtjes slaap te pakken voor de bus van Marathons International voor de deur staat. Om 05h30. Ja, dat zie je goed: om half zes ’s ochtends staat de bus klaar om ons naar de start op Staten Island te brengen. Ik start om 11h00, voldoende tijd om de twijfel te laten toeslaan en me af te vragen wat mij in hemelsnaam bezielde toen ik inschreef.

Wat bezielde me in vredesnaam om te denken dat ik dit kan?

Had ik verder moeten rennen? Sneller? Vaker? Had ik meer krachttraining moeten doen? Meer stretchen? Had ik gisteravond niet beter wat anders kunnen eten? Moet ik nog een koffie nemen of loop ik dan de kans op uitdroging? Of diarree? Krijg ik buikpijn als ik nog een bagel neem? Continue reading

Het zebrapad

Ik trek de deur achter me dicht en kijk naar boven. Donkere wolken dreigen, maar als ik snel ben, ben ik op tijd binnen voor het losbarst. Ik doe mijn dopjes goed in mijn oren en zet mijn muziek aan. Terwijl ik in een langzame jog overga, zet ik mijn horloge in runningmode. Een rustige 6 kilometer, om de benen een beetje los te gooien na de heuveltraining gisteren. Ik woon aan een over het algemeen rustige straat, waar auto’s tijdens de spitsuren nog wel eens te hard willen rijden. Vandaar de vele zebrapaden. En de grote letters met schoolzone op de straat. Steeds vaker zie ik dat automobilisten weigeren te stoppen voor voetgangers op een zebrapad. Fietsers hebben er ook een handje van. Je kunt toch stoppen als je ziet dat iemand wil oversteken? Maakt niet uit hoeveel haast je hebt, of je baas zit te wachten of dat je niet kunt wachten om je vriendin in je armen kunt sluiten: je stopt voor een zebrapad! Continue reading

meisjes van vijftig half marathon disneyland paris

Sportrusten werkt: de halve marathon als training voor NYC marathon

Nog 500 meter. Nog 400 meter. Ik ben 2,5 uur onderweg en ik voel me echt fantastisch. “Allez! Courage!  You made it! ” Disneyland is werkelijk een prachtige plek om een halve marathon te lopen. Langs de hele route staan enthousiaste parkmedewerkers aan te moedigen, er staan Disney karakters waarmee je op de foto kan.

“Allez! Courage!  You made it! “

En zeg nou zelf: het is toch een plaatje zoals de zon opkomt en het Disney kasteel op laat lichten? De uitspraak in het zonnetje zetten wordt deze morgen wel heel mooi gevisualiseerd. Ik passeer Mickey en Minnie op 200 meter voor de finish, die heel toepasselijk in een trainingsoutfit zijn gehesen. Ik had me geen betere trainingsloop kunnen voorstellen. In een triomfantelijke beweging gooi ik mijn armen in de lucht bij de finishlijn.  Een halve marathon. En dit keer voel ik me nog fris bij de finish. Weet je wat dat betekent? Dit betekent dat ik vol vertrouwen kan beginnen aan de hele marathon. Ik heb nu, eindelijk, vertrouwen dat ik het kan. Vertrouwen dat mijn lichaam het aankan.  Continue reading

Is die hardlooprevolutie wel verstandig?

Kun je een marathon rennen, als je niet verder traint dan 14k

Een uitdagend berichtje onder een van mijn hardloopartikelen bracht mij een nieuw avontuur: “Neem eens een kijkje op Sportrusten.nl. Je wilt toch ook nog kunnen shoppen na de NYC marathon?”, zei Kitty Kilian**”Ik had toch even verplichte looprust (lees hier meer daarover), en als je dan niet kan sporten, dan doe je the best next thing: je gaat lezen over sporten. En zo kwam ik uit bij De Hardlooprevolutie. Een boek over hoe je een marathon loopt terwijl je in je trainingsschema niet verder traint dan 14 kilometer. Dat kán toch helemaal niet? Continue reading

waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

Waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

De weg naar de New York marathon is zwaar. Zo positief als ik was in het begin, ik had er niet op gerekend dat mijn lichaam me in de steek zou laten tijdens de marathon training. En het ging zo lekker. Ik lag superstrak op schema. Het opbouwen van de kilometers ging lekker. Ik had er plezier in. Ik voelde me geweldig. Sterk. En toen ging ik eigenwijs doen. En deed wat ik zelf altijd iedereen afraad: ik luisterde niet naar mijn eigen lichaam. Nou ja, ik luisterde wel, natuurlijk hoorde ik de signalen wel. Maar ik negeerde ze met dezelfde vaart. Rust? Dat heb ik niet nodig. Stom, stom, stom. Het begon met een simpele ontsteking. Eentje die om een behandeling met antibiotica vroeg. Het hielp. Natuurlijk hielp het. Antibiotica helpt altijd snel. Maar het was een lange kuur. Die heel wat vroeg van mijn lichaam. Ik voelde me na een week al heel veel beter. Koorts was weg. De pijn ook. Ik voelde me goed. Dus ach, wat nou rust nemen om mijn lichaam te laten herstellen? Die 27 kilometer die doe ik wel even. Niks mee te maken dat ik een week lang geen kilometers had gemaakt. Gewoon sterk zijn! Niet zeiken. Dit kun je. Noooooouuu, daar dacht mijn lichaam echt anders over!

Continue reading

meisjes van vijftig stoppen met de pil atrofie van het baarmoederslijmvlies

De pil in de overgang: verstandig of niet

Het blijft gehannis met de overgang. Er lijkt geen eind aan te komen. Na mijn mirena debacle, heb ik mijn lichaam anderhalf jaar laten bijkomen van de toegevoegde hormonen. Geestelijk knapte ik hier heel erg van op. Maar lichamelijk? Oef! Iedere menstruatie periode opnieuw had ik enorme buikpijnen. Ze duurden altijd slechts twee dagen, dus waren te overzien, maar de pijn! Continue reading