Meisjes van vijftig rennen 3 majors in 11 maanden

4 Marathons in een jaar. Het kan! Zelfs in de overgang.

Mijn voeten voelden alsof ik op naalden liep. Mijn knieën protesteerden uit alle macht. Ik had net mijn laatste gelletje genomen. De trommels van de band die langs de kant stonden probeerden me weer op te monteren. En toen kwam de poort van Chinatown in zicht. Dit betekende dat ik op 35 kilometer zat in de Bank of America Chicago Marathon. De pijn in mijn voeten leek zo belangrijk niet meer. Met nog 7 kilometer wist ik: ik ga dit jaar 4 marathons halen! De finishlijn in Grant Park lonkte.  Continue reading

Meisjes van vijftig don't want to wave on Facebook

Wie bedacht die stomme zwaai knop in Facebook?

Ik had nooit gedacht dat ik dit over mezelf zou zeggen, maar de huidige nieuwe media kan mij soms echt het gevoel geven dat ik een digitale kluns ben. Ik bedoel: ik bouw mijn eigen sites en zo. Al sinds het eerste begin van internet. Online communicatie is zo’n beetje mijn vak. Maar sommige digitale ontwikkelingen waren  beter afgeweest als ze op de tekentafel gesneuveld waren. Wie heeft  bijvoorbeeld bedacht dat het een goed idee zou zijn om een zwaaiknop te maken in Facebook?  Continue reading

Meisjes van vijftig eten gezond

Overgang en Alzheimer: is er een verband?

Heb jij dat ook? Dat je naar de ijskast loopt, maar als je de deur opendoet, ben je vergeten wat je wilde pakken. Dat je google opent, maar je wordt afgeleid omdat Facebook openstaat en je vergeet compleet wat je ook al weer moest opzoeken. Dat je 100% zeker weet dat je je bril op tafel hebt gelegd, maar hij is nergens te vinden. Van ellende pak je je reservebril. Degene die niet lekker meer zit, omdat je er bovenop bent gaan zitten. Als je hem opzet, merk je dat je bril de hele tijd op je hoofd heeft gezeten. Komt het bekend voor? Gelukkig. Dan ben ik niet de enige die af en toe vreselijk aan haar geestelijke vermogen twijfelt. Hoe groot is de kans eigenlijk, dat je Alzheimer al krijgt in de overgang?

De bron voor opvliegers, depressie en nachtelijk zweten ligt in de hersenen.

Continue reading

meisjes van vijftig love to travel

Last van de overgang? Boek een reisje!

Het gaat niet goed met me op het moment. Ik kan me moeilijk concentreren. Ik heb absoluut geen zin om iets te ondernemen. Er is maar weinig dat mijn aandacht kan vasthouden. Over mijn hele lichaam heb ik last van speldenprikken. Alsof mieren een feestje vieren onder mijn huid.  Ik ben vergeetachtig. Heb last van andere pijntjes die net te klein zijn voor een bezoek aan een dokter, maar het wel lastig maken om normaal te functioneren. “Vergeet chagrijnig niet!” roept mijn ega helpvol, vanaf de bank.

Continue reading

Meisjes van vijftig en de 5 fases van menopauze

Alles kan in de overgang!

“Zeg het eens. Wat kan ik voor je doen?” Mijn huisarts kijkt me afwachtend aan. Opnieuw. Sinds ik de 50 gepasseerd ben, heb ik haar al vaker gezien dan in de 20 jaar daarvoor. Is het niet vanwege een bloeding die niet meer ophoudt, dan wel voor een ontsteking die hardnekkig de kop blijft opsteken, pijnlijke borsten of buikpijnen die zelfs met een overdosis Feminax niet minder worden. Dit keer is mijn reden voor bezoek de ongesteldheid die weg blijft. Stiekem ben ik blij: zou ik dan eindelijk verlost zijn van die maandelijkse ellende? Zo erg zou ik dat echt niet vinden!

Laten we er niet omheen draaien: álles kan in de overgang!

Alleen, mijn lichaam begrijpt het nog niet helemaal en is het duidelijk niet met de eierstokken eens. Continue reading

Meisjes van vijftig rennen marathon van New York

De NYC Marathon in een notedop

Holy shit. Ik heb het gedaan! Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik heb daadwerkelijk mijn eerste marathon gelopen. In New York. En het was een zo overweldigende ervaring dat ik nog steeds moeite heb om de woorden te vinden die deze dag eer aan doen. Ik heb er 05 uur 40 over gedaan. Dat is 15 minuten langer dan ik had gedacht. Maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste. Ik heb hem uitgelopen: 42.2 fucking kilometer.   Continue reading

meisjes van vijftig hebben positive power

Positive power: een hardloop project

Weet je het nog , mijn laatste blog? Over de enorme energie die ik kreeg van andere renners en hun verhalen? Het maakte niet uit hoe vaak wij first timers dezelfde vragen stelden, de ervaren hardlopers waren altijd bereid om antwoord te geven en onze zenuwen tot rust te brengen. Vragen over voeding, trainingen, blessures, de start in NYC. De weersverwachting tijdens de marathon. We communiceerden via Facebook, private message, e-mail en een keer zelfs per telefoon. Sommige hardloopverhalen raakten me diep. En lieten zien wat de positieve kracht van hardlopen werkelijk is. Zo was er de vrouw die vorige week haar vader heeft verloren. Continue reading

Meisjes van vijftig rennen de marathon

Klaar voor de marathon. Of niet?

Het is eindelijk zover: tijd om de koffer te pakken! Over precies een week lig ik in mijn hotelbed en probeer ik nog een paar zenuwachtige uurtjes slaap te pakken voor de bus van Marathons International voor de deur staat. Om 05h30. Ja, dat zie je goed: om half zes ’s ochtends staat de bus klaar om ons naar de start op Staten Island te brengen. Ik start om 11h00, voldoende tijd om de twijfel te laten toeslaan en me af te vragen wat mij in hemelsnaam bezielde toen ik inschreef.

Wat bezielde me in vredesnaam om te denken dat ik dit kan?

Had ik verder moeten rennen? Sneller? Vaker? Had ik meer krachttraining moeten doen? Meer stretchen? Had ik gisteravond niet beter wat anders kunnen eten? Moet ik nog een koffie nemen of loop ik dan de kans op uitdroging? Of diarree? Krijg ik buikpijn als ik nog een bagel neem? Continue reading

Het zebrapad

Ik trek de deur achter me dicht en kijk naar boven. Donkere wolken dreigen, maar als ik snel ben, ben ik op tijd binnen voor het losbarst. Ik doe mijn dopjes goed in mijn oren en zet mijn muziek aan. Terwijl ik in een langzame jog overga, zet ik mijn horloge in runningmode. Een rustige 6 kilometer, om de benen een beetje los te gooien na de heuveltraining gisteren. Ik woon aan een over het algemeen rustige straat, waar auto’s tijdens de spitsuren nog wel eens te hard willen rijden. Vandaar de vele zebrapaden. En de grote letters met schoolzone op de straat. Steeds vaker zie ik dat automobilisten weigeren te stoppen voor voetgangers op een zebrapad. Fietsers hebben er ook een handje van. Je kunt toch stoppen als je ziet dat iemand wil oversteken? Maakt niet uit hoeveel haast je hebt, of je baas zit te wachten of dat je niet kunt wachten om je vriendin in je armen kunt sluiten: je stopt voor een zebrapad! Continue reading

meisjes van vijftig half marathon disneyland paris

Sportrusten werkt: de halve marathon als training voor NYC marathon

Nog 500 meter. Nog 400 meter. Ik ben 2,5 uur onderweg en ik voel me echt fantastisch. “Allez! Courage!  You made it! ” Disneyland is werkelijk een prachtige plek om een halve marathon te lopen. Langs de hele route staan enthousiaste parkmedewerkers aan te moedigen, er staan Disney karakters waarmee je op de foto kan.

“Allez! Courage!  You made it! “

En zeg nou zelf: het is toch een plaatje zoals de zon opkomt en het Disney kasteel op laat lichten? De uitspraak in het zonnetje zetten wordt deze morgen wel heel mooi gevisualiseerd. Ik passeer Mickey en Minnie op 200 meter voor de finish, die heel toepasselijk in een trainingsoutfit zijn gehesen. Ik had me geen betere trainingsloop kunnen voorstellen. In een triomfantelijke beweging gooi ik mijn armen in de lucht bij de finishlijn.  Een halve marathon. En dit keer voel ik me nog fris bij de finish. Weet je wat dat betekent? Dit betekent dat ik vol vertrouwen kan beginnen aan de hele marathon. Ik heb nu, eindelijk, vertrouwen dat ik het kan. Vertrouwen dat mijn lichaam het aankan.  Continue reading

Is die hardlooprevolutie wel verstandig?

Kun je een marathon rennen, als je niet verder traint dan 14k

Een uitdagend berichtje onder een van mijn hardloopartikelen bracht mij een nieuw avontuur: “Neem eens een kijkje op Sportrusten.nl. Je wilt toch ook nog kunnen shoppen na de NYC marathon?”, zei Kitty Kilian**”Ik had toch even verplichte looprust (lees hier meer daarover), en als je dan niet kan sporten, dan doe je the best next thing: je gaat lezen over sporten. En zo kwam ik uit bij De Hardlooprevolutie. Een boek over hoe je een marathon loopt terwijl je in je trainingsschema niet verder traint dan 14 kilometer. Dat kán toch helemaal niet? Continue reading

waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

Waarom rust zo belangrijk is voor je marathon training

De weg naar de New York marathon is zwaar. Zo positief als ik was in het begin, ik had er niet op gerekend dat mijn lichaam me in de steek zou laten tijdens de marathon training. En het ging zo lekker. Ik lag superstrak op schema. Het opbouwen van de kilometers ging lekker. Ik had er plezier in. Ik voelde me geweldig. Sterk. En toen ging ik eigenwijs doen. En deed wat ik zelf altijd iedereen afraad: ik luisterde niet naar mijn eigen lichaam. Nou ja, ik luisterde wel, natuurlijk hoorde ik de signalen wel. Maar ik negeerde ze met dezelfde vaart. Rust? Dat heb ik niet nodig. Stom, stom, stom. Het begon met een simpele ontsteking. Eentje die om een behandeling met antibiotica vroeg. Het hielp. Natuurlijk hielp het. Antibiotica helpt altijd snel. Maar het was een lange kuur. Die heel wat vroeg van mijn lichaam. Ik voelde me na een week al heel veel beter. Koorts was weg. De pijn ook. Ik voelde me goed. Dus ach, wat nou rust nemen om mijn lichaam te laten herstellen? Die 27 kilometer die doe ik wel even. Niks mee te maken dat ik een week lang geen kilometers had gemaakt. Gewoon sterk zijn! Niet zeiken. Dit kun je. Noooooouuu, daar dacht mijn lichaam echt anders over!

Continue reading

meisjes van vijftig stoppen met de pil atrofie van het baarmoederslijmvlies

De pil in de overgang: verstandig of niet

Het blijft gehannis met de overgang. Er lijkt geen eind aan te komen. Na mijn mirena debacle, heb ik mijn lichaam anderhalf jaar laten bijkomen van de toegevoegde hormonen. Geestelijk knapte ik hier heel erg van op. Maar lichamelijk? Oef! Iedere menstruatie periode opnieuw had ik enorme buikpijnen. Ze duurden altijd slechts twee dagen, dus waren te overzien, maar de pijn! Continue reading

Rennen in de overgang? Op naar de NYC Marathon 2017

Over de NYC Marathon: het zijn slechts 60.060 passen

Schrik! Wat heb ik gedaan! Luister, we weten allemaal hoe het werkt toch? Als je 50 bent dan wil je nog wel eens last hebben van je hormonen. Je gaat ineens inzien dat het leven eindig is. Je krijgt de kriebels. Je krijgt het gevoel dat het nu of nooit is. Mannen lossen het simpel op: ze kopen een motor. Een auto waar ze al 30 jaar van dromen. Of ruilen hun vrouw in voor een jonger exemplaar. Maar vrouwen doen dat anders. De ene gaat een voetreis maken door de Amerika’s. Een ander begint een trektocht door een of andere woestijn. En ik?  Continue reading

Meisjes van vijftig houden van hardlopen

Een jaar lang hardlopen

Nog een week en dan kunnen we 2016 uitzwaaien. En helaas, ondanks mijn eerdere belofte, weet ik nu dat ik mijn doel niet zal halen. Ik ben tot 400 kilometer gekomen dit jaar. Dat lijkt misschien veel, maar het doel van 365 miles staat toch echt gelijk aan 587 kilometers. Dus ik kom 187 kilometer tekort voor de challenge van Mark Zuckerberg: #AYearOfRunning. En met nog 1 week te gaan en een lichaam vol medicijnen vanwege een wortelkanaalbehandeling, zou het heel stom zijn om het zelfs maar te proberen die uitdaging van 1 mijl per dag te volbrengen. Continue reading